دنیای دستای تو

با شعر فروغ می‌شه خالی‌ شد
می‌شه پر شد
می‌شه مُرد و زنده شد
می‌شه یک سبد گل تو دشت خالی‌ کاشت
می‌شه از طناب پوشیده سخت لباس ساده‌ای بافت
می‌شه غرید و به دریا رسید
می‌شه تابیده و به طوفان پیوست

با شعر فروغ می‌شه واژه را شناخت می‌شه افسون نبود
می‌شه به رویا رسید .می‌شه پرواز کرد‌‌ به آخر نرسید،

می‌شه پروانه نگاه دشت در گلدونه خانه میان گلهای مریم

پنهان کرد..

می‌شه یه دنیای زیبا توی دستای منو تو ساخت