از نگاه همهٔ آدما من یک زن، یک مادر، و (زن*شوهردار*) هستم
اما من از نگاه خودم یه آدم هستم ..
جنسیتم قفل زندانم شده.اما،روحم، پرّ پروازم شده که کلید قفل زندانم هست .....
زندگی را آزادانه دوست دارم
دیگر نمیخوام دستانم را دور گردنم، افکارم، عقایدم، باورهایم، فشار دهم تا صدایم به گوش کسی نرسد. که مبادا ، زن بودنم را به سرم بکوبد....
دیگر مجرد بودنم و متأهل بودنم برایم فرقی نمیکند، من زندگی را آزادانه دوست دارم
هنوز یک آدم هستم جنسیتم برایم فرقی نمیکند. چون هنوز یه آدمم.........
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر