برگشتم با یه دنیا دلتنگی و آرامشی که از تو دارم
با یه دنیا حرف واسه سنگ صبورم
واسه عشقی که تو دلم جوانه زده هر روز ریشهاش بزرگتر و بزرگتر میشه
سنگ صبورم من این آرامشم را از تو دارم
سنگ صبورم هیچ وقت فکر نمیکردم تنهایی بتونم سفر برم
بده از ۸ سال دیدن کسایی که همیشه از فکر کردن بهشون فرار میکنی
کسایی که دوستشون داری و کسایی که دوستشون نداری ، با دسته گلهای بزرگ و کوچک به استقبال من آمدن ....
آغوشم رو باز کردم به روی همهٔ آنها. آره، سنگ صبورم .....
سنگ صبورم ، من رفتم به استقبال آنهای که همه تلخ کامیهای که به کامم ریخته بودن
با همه بدیهای که در حقم انجام دادن
احساس کسی که در نگاهش همه چی پیداست.! و من رفتم...
فقط با یک لبخند :)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر